اعتراف سفیر اتریش به جاسوسی سفارتخانه‌های اروپایی در فتنه 88

خبرگزاری فارس: سفیر سابق اتریش در تهران طی نشستی در مرکز بین‌المللی وودرو ویلسون درباره ایران به جاسوسی 22 سفارتخانه اتحادیه اروپا در تهران در حوادث پس از انتخابات اعتراف کرد.


به‌ گزارش خبرگزاری فارس، پایگاه اینترنتی "پومد " (Pomed) در گزارشی مفصل به بررسی سلسله مباحثاتی پرداخت که در "مرکز بین‌المللی وودرو ویلسون " (Woodrow Wilson International Center) برگزار شده و به بررسی مسائل مرتبط با ایران در یک‌سال گذشته و دیپلماسی ایالات متحده در قبال کشورمان اختصاص داشتند.

در این سلسله نشست‌های ضدایرانی، دو کارگروه از کارشناسان به بحث و بررسی موضوعات مختلف در رابطه با ایران پرداختند، کارگروه اول، تحت مدیریت "پروفسور شائول باخاش " (Shaul Bakhash) از دانشگاه جورج میسون قرار داشته و اعضای آن را "مایکل پوستل " (Michael Postl)، سفیر پیشین اتریش در ایران و "نیکلاس برنز " (Nicholas Burns)، معاون سیاسی سابق وزارت خارجه آمریکا و استاد کنونی دانشگاه هاروارد تشکیل می‌دادند.
کارگروه دوم تحت مدیریت "پروفسور کاوه احسانی " از دانشگاه دی‌پاول از اعضایی همچون "فریده فرهی " از دانشگاه هاوایی و "سوزان مالون " (Suzanne Malone)، کارشناس مسائل خاورمیانه از مرکز سابان تشکیل می‌شد.

* اعتراف کارشناسان ضدایرانی به حضور حماسی مردم در انتخابات 22 خرداد
در این نشست چندین ساعته، «مایکل پوستل» سفیر پیشین اتریش در تهران در آغاز سخنان خود به مسائل پس از انتخابات ریاست جمهوری کشورمان پرداخت.
وی تأکید کرد که استقبال مردم ایران از این انتخابات بسیار بالا بوده و در میان ایرانیان مقیم خارج میزان مشارکت در این انتخابات تا 300 درصد افزایش را نشان می‌دهد.
پوستل به عنوان دیپلماتی که در ایران حاضر بوده است از خاطرات خود در خصوص اختلافات پس از انتخابات در این نشست سخن گفت.
وی در ادامه به نقش اتحادیه اروپا که 22 سفارتخانه در تهران دارد پرداخته و اظهار داشت که این اتحادیه در هفته‌های پس از انتخابات از نزدیک مسائل را تعقیب کرده و از ایران می‌خواست که در مورد نتایج انتخابات تحقیق و تفحص به عمل آورد، اتحادیه اروپا از ایران می‌خواست که دست از آنچه وی حمله به تظاهرات مسالمت‌آمیز می‌خواند، بردارد و حق گردهمایی و اجتماعات را به‌رسمیت شناسد.

* اعتراف سفیر اتریش به جمع آوری اطلاعات از فتنه 88
سفیر پیشین اتریش در تهران تصریح کرد: "ما از طریق تویتر و سفارتخانه‌هایی که دیپلمات‌های خود را به سطح شهر اعزام می‌کردند اطلاعات زیادی کسب می‌کردیم اما از سوی مقامات ایرانی مورد مواخذه قرار می‌گرفتیم که نباید در سطح شهر حاضر شده و گزارش تهیه کنیم چرا که این یک مساله داخلی است و خارجی‌ها نباید در آن دخالت کنند. "
وی افزود: اتحادیه اروپا چهار دور مذاکرات با توجه به کنوانسیون سازمان ملل متحد در خصوص حقوق کودکان و کنوانسیون بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی برگزار کرد.
سفیر سابق اتریش در تهران در ادامه اظهارات خود تأکید کرد: از سال 2004 اتحادیه اروپا به‌دنبال راه‌حلی دیپلماتیک برای پرونده هسته‌ای ایران است، اما اگر کسی بخواهد سیاست خارجی ایران را بفهمد باید اول درک درستی از سیاست داخلی این کشور به‌دست آورد.

* جامعه جهانی علیه ایران متحد نیست

«نیکلاس برنز» معاون سیاسی سابق وزارت خارجه آمریکا و استاد کنونی دانشگاه هاروارد در این نشست با تأکید بر اینکه تدوین یک راهبرد جامع در خصوص ایران امری مشکل است، می‌گوید: ایران با چالش‌های متعددی مواجه است.
وی با تکرار ادعای صهیونیستی حمایت کشورمان از تروریسم، ایران را متهم کرد که به مردم خود ظلم کرده و با توسعه ظرفیت‌های هسته‌ای خود به خطری جدی برای جهان عرب، رژیم صهیونیستی، آسیا، اروپا و ایالات متحده بدل شده است.
برنز مدعی شد که هرچند جامعه جهانی متفق‌القول بر این باور است که ایران نباید به قدرتی هسته‌ای بدل شود و در ضمن غرب مدت‌هاست که در مذاکره با ایران تلاش و جدیت به خرج داده است اما "ما همیشه با نیروی دافعه از سوی دولت ایران مواجه شده‌ایم. "
این مقام سابق وزارت خارجه آمریکا در اثنای سخنان ضدایرانی خود اعتراف کرد که "مهمترین مشکل این است که جامعه جهانی در مقابله با ایران به حد کفایت متحد نیست، چه در خصوص تحریم‌ها و چه در خصوص مذاکرات. "
این مقام سابق آمریکایی که از سخنانش نوعی سرخوردگی را می‌توان احساس کرد با اشاره به تفاهم‌نامه معاوضه سوخت سه‌جانبه میان ایران، برزیل و ترکیه، آن را "توافقنامه‌ای تاسف‌برانگیز " خواند که تلاش‌های آمریکا را در حوزه‌های مختلف به شکست می‌کشاند.
وی اظهار داشت: "این توافقنامه به احمدی‌نژاد در آستانه تحریم‌ها جان تازه‌ای بخشید. "
برنز در حالی که از موافقت خود با سیاست‌های اوباما در خصوص ایران خبر می‌داد تصریح کرد که حرکت انجام شده از سوی ترکیه و برزیل نشانگر آن است که اوباما از حمایت کافی از سوی سایر کشورهای جهان بی‌بهره است.

وی در ادامه سخنرانی خویش شش راهکار را پیش روی سیاست‌گذاران ضدایرانی آمریکا گذاشت که عبارتند از :

1- تقویت ائتلاف بین‌المللی آمریکا علیه ایران:
وی مدعی شد که لازم است هرگاه ایران با سازمان ملل یا سایر توافقات بین‌المللی مخالفت می‌کند، این مخالفت‌ها برای این کشور نتایج ملموسی داشته باشد، لذا آمریکا باید به یک ائتلاف قوی دست یابد که بتواند توافقات پیشین و آتی را تعقیب کند.

2- ادامه تحریم‌ها علیه کشورمان:
هرچند که از دیدگاه برنز تحریم راه‌کار همه مشکلات نیست اما می‌تواند در چارچوب یک راهبرد کلان به کار آید و ایران را به کشوری بدل سازد که قانون‌شکن است.

3-حمایت بیشتر از مذاکره با ایران:
نیکلاس برنز که از یکسو سخن از تحریم ایران می‌گفت، از سوی دیگر خواستار آن شد که از آنجا که در طول تاریخ روابط آمریکا با ایران پس از انقلاب اسلامی هیچ‌گاه گفت‌وگوهای مستمری میان دو کشور انجام نشده، بهتر است آمریکا با ایرانیان بر سر میز مذاکره بنشیند و از ابزارهای دیپلماتیک حداکثر استفاده را ببرد.

4- آماده ساختن ذهن هم‌پیمانان غرب در منطقه در این خصوص که احتمال دارد ایران به قدرت نظامی بسیار بزرگی در خاورمیانه بدل شود:
از نظر این مقام سابق وزارت خارجه آمریکا، این امر باید همراه با ارائه کمک‌های نظامی - امنیتی باشد.

5- نگاه داشتن همه گزینه‌ها بر روی میز:
وی در ادامه راهکارهای خود خواستار آن می‌شود که آمریکا هرگز گزینه نظامی را کنار نگذاشته و نیم‌نگاهی نیز بدان داشته باشد.

6- حمایت از آنچه برنز میلیون‌ها ایرانی آزادی‌خواه خواند، ششمین و آخرین راهکاری بود که وی برای سیاست‌گذاران ضدایرانی کاخ سفید مناسب می‌دید.

نیکلاس برنز در پایان سخنان خود مدعی شد: "ما به مراتب قوی‌تر از ایران هستیم و توان اعمال قدرتمان بالاتر است. سیاستی صبورانه، قدرتمند و هوشمندانه برای پیروزی بر دولت ایران تنها راه درستی است که پیش روی ماست. به همین خاطر است که باید راه‌ها را برای مذاکره همواره باز بگذاریم. "

از دیگر سخنرانان این نشست «شائول باخاش» بود که به طرح سؤالی در خصوص آنچه وی "اصلاح‌پذیری " نظام حاکم بر ایران می‌خواند، پرداخت.
به گفته وی "تجربیات یک دهه گذشته می‌تواند مطالبی را در خصوص شاخص‌های اصلی نظام حاکم بر ایران بیان کند. "

وی سپس از پوستل سفیر سابق اتریش در تهران پرسید که به نظر وی آیا اعتراضات پس از انتخابات اخیر ریاست جمهوری ایران توانسته زمینه را برای اصلاح فراهم سازد که پوستل در جواب وی مدعی شد: میان جامعه ایران و نظام سیاسی حاکم بر این کشور شکاف بزرگی وجود دارد و حتی تلاش‌های آمریکا برای به ‌راه انداختن انقلاب مخملی در ایران می‌تواند در کوتاه‌مدت منجر به انسداد مسیر اصلاح شود.

سپس، باخاش از برنز معاون سیاسی سابق وزارت خارجه آمریکا پرسید که آیا راهکارهای وی بیان دیگری از همان راهبردهای قدیمی نیست که برنز در پاسخ به این سؤال با اشاره به جمله‌ای از "جورج میچل " (George Mitchell) مبنی بر اینکه "شاید 100 روز شکست بخوریم اما اگر تنها یک روز پیروز شویم کافی است " توضیح داد که "باید از تندروی پرهیز کرد... باید ایرانیان را تحریم کرد، تحت فشار نظامی و اقتصادی قرار داد اما در عین حال راه را برای مذاکره بازگذاشت. "

در ادامه یکی از شرکت‌کنندگان در این نشست می‌پرسد که بهترین راه اعمال تحریم بر ایران چیست و در پاسخ به این سؤال پوستل می‌گوید که اتحادیه اروپا خواستار آن است که سازمان ملل تحریم‌های گسترده‌ای علیه ایران اعمال کند اما برنز با مخالفت با این تز مدعی شد که تحریم‌های سازمان ملل به تنهایی کفایت نخواهد کرد!

پس از یک استراحت کوتاه، دومین کارگروه تحت مدیریت "پروفسور کاوه احسانی " از دانشگاه دی‌پاول با حضور "فریده فرهی " از دانشگاه هاوایی و "سوزان مالونی " (Suzanne Malone)، کارشناس مسائل خاورمیانه از مرکز سابان کار خود را شروع کرد و فریده فرهی مباحثات این کارگروه را با معرفی محافظه‌کاران ایران آغاز کرد.

وی مدعی شد: "درگیری میان محافظه‌کاران مسیر حرکت ایران را طی چند سال آینده تحت تاثیر قرار خواهد داد و لازم است که به مباحثاتی که در خصوص آینده کشور از نظر وجودی، سازمانی و سیاسی مطرح می‌شوند توجه کرد. "
به گفته این سخنران نشست ضدایرانی مذکور، محافظه کاران در ایران به دو دسته آرمان‌گرا و واقع‌گرا تقسیم می‌شوند، در حالی که آرمان‌گرایان نوعی بدبینی همیشگی دارند، واقع‌گرایان تغییرات اجتماعی و اقتصادی به ‌وجود آمده پس از انقلاب اسلامی را می‌پذیرند و به ‌دنبال راهی برای تطبیق تدریجی با محیط جدید هستند.
وی ادامه داد: "هرچند که به نظر می‌رسد نظام حاکم بر ایران موقتاً اغتشاشات پس از انتخابات را پایان بخشیده اما واقعیت آن است که تمامی مشکلات، افتراقات و وضعیت دوقطبی در حال بازتولید در داخل نظام سیاسی ایران و در رده‌های مختلف محافظه‌کاران است. "

* تحریم‌ها اثری بر مسأله هسته‌ای ایران نخواهند داشت

در ادامه، سوزان مالونی در خصوص اقتصاد ایران مباحثی را مطرح کرد و اظهار داشت که به باور وی اقتصاد ایران ربط وثیقی با فرمول‌های سیاست بین‌المللی در خصوص مسائل هسته‌ای و حقوق بشر این کشور دارد.
وی مدعی شد: در حالی که اوباما با سیاستی دوپهلو در خصوص ایران پای به دفتر کار خود گذاشته بود، با انتخابات ریاست جمهوری اخیر این کشور این سیاست به‌هم ریخت.
این تحلیلگر غربی تصریح کرد که به ‌رغم خوشبینی محتاطانه غرب نسبت به اعمال تحریم علیه ایران، "تقریباً غیر ممکن است کسی را پیدا کنیم که فکر کند تحریم‌ها در متوقف کردن برنامه هسته‌ای ایران نقشی داشته باشند. "
مالونی در ادامه افزود: نه تنها تحریم‌های قبلی ضعیف‌تر از آن چیزی از آب در آمده‌اند که از قبل انتظار آن می‌رفته است، نظام اسلامی ایران نشان داده است که در دوران بحران‌های اقتصادی خطرناک‌تر از سایر برهه‌های زمانی است.
این کارشناس مسائل خاورمیانه در مرکز سابان در ادامه سخنان خویش تأکید کرد: در طول تاریخ کمتر دیده شده که تحریم بتواند به گرو‌هی مخالف قدرت بیشتری ببخشد تا بتوانند بر سیاست‌های داخلی تاثیر بگذارند، "تحریم‌ها در اغلب موارد آنچه را که اپوزیسیون بدان نیاز دارد در اختیار آن نمی‌گذارند. آنچه این دست گروه‌ها نیاز دارند راهبرد مناسب و رهبری است. " علاوه بر این، اقتصاد هرگز ابزار مناسبی در دست اصلاح‌طلبان نیست، بیشتر نیروی کار متکی به بنگاه‌های اقتصادی عمومی است و معلوم نیست که کسانی که از منابع مالی برخوردارند بخواهند این منابع را صرف حمایت از اپوزیسیون کنند. اما به هرحال مسائل اقتصادی در تشکیل گروه‌های تجدیدنظرطلب می توانند موثر واقع شود.
سپس «کاوه احسانی» به حاضرین در جلسه گفت: بسیاری از سرسختی‌های امروزه ناشی از آن است که دستی که "محمد خاتمی " رئیس جمهور سابق ایران به سوی آمریکا در اوایل دهه 2000 میلادی دراز کرد با پاسخ مناسبی از سوی آمریکایی‌ها مواجه نشد.
وی تصریح کرد که بسیاری از مردمی که با اپوزیسیون همراهی می‌کنند در عین حال بخشی از نظام سیاسی حاکم بر ایران محسوب می‌شوند و اعمال خود را در چارچوب قوانین این نظام به انجام می‌رسانند، "جامعه ایران به دنبال راهی تدریجی و کم‌هزینه برای تغییر سیستم در این کشور است. "
وی از سیاست‌گذاران خواست تا در هنگام تدوین راهبردهای مداخله‌جویانه خود بیشتر به جنبش‌های اجتماعی درون ایران بیندیشند.

فریده فرهی استاد دانشگاه هاوایی در این نشست در پاسخ به سؤالی در خصوص اهداف نظام سیاسی حاکم بر ایران گفت: "ایران می‌خواهد به قدرتی منطقه‌ای بدل شود که توان تاثیرگذاری اقتصادی داشته باشد. تقریباً مبرهن است که ایران دوست ندارد هدف تحریم‌ها قرار گیرد. اما این سؤال که چگونه می‌توان رویکردهای تهاجمی علیه ایران را دفع کرد، مبحثی است که هنوز جای بحث بسیار دارد. "
همچنین وی در خصوص سؤالی درباره قدرت شورای نگهبان قانون اساسی در کشورمان نیز تصریح کرد که این بحثی در خصوص ابزارهای قدرت است.
حسانی نیز در ادامه مدعی شد این حقیقت که ایران به احزاب دارای مجوز بر طبق قانون اساسی اجازه فعالیت چندانی نمی‌دهد، نشانگر آن است که "افراد " در سمت‌های خویش می توانند کاملاً غیرمستقر و سیال باشند.
وی افزود: "آنهایی که در دهه 1980 میلادی رادیکال خوانده می‌شدند اکنون لیبرال و اصلاح‌طلب خوانده می‌شوند، آنچه ثابت مانده است نوعی از بحث و گفتمان است، این بحث‌ها همیشه وجود دارند اما افراد مختلفی در طول زمان به آنها اشتغال می‌یابند.

/ 2 نظر / 16 بازدید
پويان

سلام خوبي؟ پست قشنگي بود .با "روش هاي برقراري ارتباط موثر" بروزم خوشحال ميشم بياي و سر بزني

پويان

سلام دوست خوبم با " اصول برقراري ارتباط موثر قسمت دوم بروزم" منتظر حضور گرم شما در تارنما بهداشت عومي هستم